«دحوالارض» چه روزی است؟
زمین پهناور جایگاه انسانها، موجودات آبزی و خشکی زی، انواع گیاهان و درختان، کوه ها، دریاها، و … است و پروردگار آسمانیان زمین را به گونه ای خلق کرده که هیچکس و هیچ چیز جای دیگری را تنگ نکرده است.
چه کسی می داند زمین چه روزی و چگونه به وجود آمده اشت؟
طبق روایات و در تقویم قمری، بیست و پنجم ذیقعده روز دحوالارض یعنی گسترش یافتن زمین است. از امیرمومنان(ع) روایت شده که فرمودند: “نخستین رحمتی که از آسمان به زمین نازل شد، در بیست وپنج ذی القعده بود. کسی که در این روز روزه بگیرد و شبش را به عبادت بایستد، عبادت صد سال را که روزش را روزه و شبش را عبادت کرده است، خواهد داشت”.
همچنین در برخی از روایات این روز به عنوان روز قیام امام زمان مهدی موعود(ع) معرفی شده و خاتم المحدثین، شیخ عباس قمی (ره) روز دحوالارض را به مدت چهار روز معروفی ذکر کرده که روزه آن ثواب هفتاد سال عبادت را دارد.
معنای دحوالارض
“دَحو” به معنای گسترش است و برخی نیز آن را به معنای تکان دادن چیزی از محلِ اصلی اش تفسیر کرده اند. منظور از دحوالارض (گسترده شدن زمین) این است که در آغاز، تمام سطح زمین را آب های حاصل از باران های سیلابیِ نخستین فراگرفته بود. این آب ها، به تدریج در گودال های زمین جای گرفتند و خشکی ها از زیر آب سر برآوردند و روز به روز گسترده تر شدند. اندک اندک زمین هایِ مسطح و قابل استفاده برای زندگی انسان و کشت و زرع پدید آمد. مجموع این گسترده شدن، «دَحو الارض» نام گذاری می شود.
دو اعمال مهم شب و روز دحو الارض:
روزه: دحوالارض یکی از آن چهار روز است که در تمام سال به فضیلت روزه تأکید شده، در روایتی روزهاش مثل روزه هفتاد سال و در روایت دیگر کفاره هفتاد سال است، هر که این روز را روزه بگیرد و شبش را به عبادت بگذراند برای او عبادت صد سال نوشته شود، کائنات در آسمان و زمین در این روز برای روزهدار استغفار می کنند.
نماز: نمازی که در کتب شیعه قمیین روایت شده، دو رکعت است، هنگام صبح در هر رکعت بعد از «حمد»، پنج مرتبه «توحید» و «الشمس» و بعد از سلام نماز، «لا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ إِلا بِاللَّهِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ»، باید قرائت شود، پس از آن دعا کنید و بعد از آن «یَا مُقِیلَ الْعَثَرَاتِ أَقِلْنِی عَثْرَتِی یَا مُجِیبَ الدَّعَوَاتِ أَجِبْ دَعْوَتِی یَا سَامِعَ الْأَصْوَاتِ اسْمَعْ صَوْتِی وَ ارْحَمْنِی وَ تَجَاوَزْ عَنْ سَیِّئَاتِی وَ مَا عِنْدِی یَا ذَا الْجَلالِ وَ الْإِکْرَامِ» خوانده شود.
فرازهایی از دعای این روز:
خدایا! زمین را گستراندی، دانه را در لایههای تاریک زمین شکافتی، مرارت را از دوش بندگان برگرفتی، غم و اندوه را از دلها زدودی. عزیزا! در این روز بزرگ و پرفضیلت که نزد مؤمنان به امانتش نهادی، تو را به رحمت بیانتهایت سوگند میدهم که بر بنده صالحت محمد مصطفی و بر خاندانش پاکش درود بفرست واز گنجینه الطافت بارانی پایان نیافتنی برما بباران! و بر توبهای خالص و بازگشتی نیکو به سوی خودت یاریمان کن.
رویدادهای دیگر دحو الارض:
میلاد حضرت ابراهیم (ع) و حضرت عیسی مسیح (ع)، خروج رسول اکرم (ص) از مدینه به همراه حضرت زهرا (س) و تمامی همسران ایشان و هزاران حاجی به سوی مکه، به قصد حجة الوداع از رویدادهای دیگر مهم این روز است و در یک روایت به قیام مهدی موعود در این روز اشاره می شود